Dlaczego IP SAN?

Odpowiedzią na pytanie, dlaczego stosować pamięci masowe oparte na protokole IP, wydaje się być rosnące zapotrzebowanie na skalowanie pamięci masowych na poziomie bloków. Wprowadzone na rynek pod koniec lat 90-tych XX wieku sieci pamięci masowej odzwierciedlały rozwidlenie na tym rynku. Sieci SAN zapewniały mechanizm skalowania dla aplikacji działających na poziomie bloków, takich jak bazy danych, podczas gdy pamięć NAS dostarczała „pola manewru” dla plików. Niedawne wydarzenia, takie jak zapowiedź zastąpienia systemu plików obiektową bazą danych w mającym się wkrótce ukazać systemie operacyjnym firmy Microsoft (znanym pod nazwą kodową „Longhorn”), w powiązaniu z podobnymi zmianami strukturalnymi w popularnych bazach danych firm IBM (DB2 Open Edition) i Oracle Corporation, sugerują, że skalowalna architektura blokowa może stać się w przyszłości obowiąz-kowa dla pamięci masowych.

Nie można powiedzieć, że IP SAN oferuje rozwiązanie typu ,jeden rozmiar pasuje na wszystkich” dla aplikacji pamięci masowych. Sama mnogość protokołów i technologii wskazuje na różnorodność rozwiązań, które dostosowane są do rozmaitych wymagań różnych aplikacji. Tak jak w celu uzyskania optymalnej wydajności różne poziomy RAID są preferowane przez rozmaite elementy bazy danych Oracle, tak również specjalne protokoły i architektura pamięci masowych są wymagane w różnorodnych zastosowaniach. Na przykład, w strumieniowym przesyłaniu danych, tak jak przy archiwizowaniu danych na taśmach, iSCSI może działać lepiej niż Fibrę Channel dzięki ethemetowym ramkom „Jumbo Frames”. Niezależne testy potwierdziły, że wykorzystanie ramek Jumbo (rozbudowane ramki Ethernet, o długości od standardowej 1518 bajtów do 9000 bajtów) może przynieść zwiększenie przepustowości o 50%, przy jednoczesnym 50% obniżeniu użycia procesora. Ewentualnie — choć jest to kwestia sporna — aplikacje wymagające specyficznej klasy usług (dostępna, choć rzadko implementowana możliwość FCP), mogą być obsługiwane przez połączenie Fibrę Channel.

Podejmując decyzję dotyczącą tego, jakiego protokołu używać w jakim zastosowaniu, trzeba brać pod uwagę wiele czynników, włączając w to wymagania wydajności, koszt, dostępne zasoby pomocy technicznej, wymagania zarządzania i bezpieczeństwa oraz tempo przyrostu danych. Nie pomijając różnic między iSCSI a FCP, należy w pełni zrozumieć, że łączenie serwerów i pamięci masowych przy użyciu któregokolwiek z tych protokołów nie ma większego wpływu na wartość sieci SAN. Infrastruktura jest tylko infrastrukturą. „Inteligencja” — niektórzy powiedzieliby „zarządzanie” — jest wymagana do stworzenia infrastruktury z sumy napędów dyskowych, kabli, przełączników i adapterów HBA. Bez niej nie będzie możliwe zbudowanie infrastruktury jedyne, co uzyskamy, to plątanina sprzętu i okablowania.

Infrastruktura SAN zapewnia, jako dodatek do funkcji zależnych od protokołu, fundament pod budowę elastycznych i wydajnych pamięci masowych. Model pamięci masowych oparty na IP zapewne daje lepszy fundament, ze względu na swoją stałość. Lepiej rozumiemy techniki i metody projektowania sieci LAN oparte na IP, co daje optymalną wydajność i zmniejsza ryzyko wiedza ta może być łatwo wykorzystana do budowy wysoce wydajnych, odpornych na uszkodzenia sieci pamięci masowych. W przypadku Fibrę Channel nie ma podobnej stałości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>