Efektywne wykorzystanie pojemności: kolejny GraaB

Efektywny przydział to tylko pierwszy krok na drodze do realizacji jeszcze ważniejszego celu: efektywnego wykorzystania pamięci masowej. Efektywność wykorzystania oznacza ekonomiczną dystrybucję danych na platformach pamięciowych w zależności od funkcji i cen tych platform oraz cech samych danych. Efektywność wykorzystania jest niezbędna, jeśli masz odnieść maksimum korzyści z inwestycji w pamięć masową, a jednocześnie przechowywać dane w odpowiednim rodzaju pamięci masowej.

Opracowując sieć ENSA SAN, zapowiadano efektywność wykorzystania jako funkcję inteligentnej puli pamięciowej. To właśnie pula pamięciowa miała rozpoznawać potrzeby aplikacji i przydzielać nie tylko odpowiednią pojemność, ale także właściwy „gatunek” pamięci. Na przykład aplikacja używająca strumieniowych multimediów otrzymywałaby zewnętrzne ścieżki talerza dysku — ponieważ jest to największa ciągła przestrzeń na dysku — co ułatwiałoby płynne odtwarzanie zapisanych plików. Podobnie baza danych z 15 elementami otrzymywałaby pamięć o poziomie RAID odpowiednim do elementu — dla niektórych elementów RAID 5, dla innych RAID 3, a dla reszty RAID 0 (bez nadmiarowości) — aby zoptymalizować wydajność aplikacji.

Pionierzy ENSA podkreślali prosty truizm: nie wystarczy po prostu zaopatrzyć aplikacji w pamięć masową. Aplikacje mają specyficzne wymagania wobec pamięci. Ta istotna prawda często umyka tym, którzy przedstawiają sieci SAN jako zwykły „szkielet”.

Efektywne wykorzystanie pojemności uwzględnia nie tylko wymagania aplikacji, ale również „cykl życia” danych oraz kwestie praktyczne, takie jak koszt platformy. Wiele organizacji przechowuje na przykład dane na platformach pamięciowych klasy wyższej, choć częstotliwość dostępu albo odwołań do tych danych spada o 50 procent w ciągu trzech dni, a o 90 procent w ciągu miesiąca. Czy nam się to podoba, czy nie, w wielu środowiskach większość danych — w tym poczta elektroniczna — pasuje do tego opisu. Ta charakterystyka czy też wzór użycia danych pokazuje, jak nieefektywnie wykorzystujemy pojemność pamięci masowej, przeznaczając najdroższe platformy pamięciowe do przechowywania rzadko używanych danych.

Oczywiście, lepiej byłoby przenieść rzadziej używane dane albo do warstwy niedrogich macierzy dyskowych IDE/ATA, albo na taśmę archiwalną. Współczesna technologia sieciowej pamięci masowej umożliwia połączenie tych urządzeń w wielowarstwową konfigurację. Brakuje natomiast inteligentnych mechanizmów ich obsługi.

Moore i inni zauważają, że jeśli nawet uda się zoptymalizować przydział pojemności, to w większości środowisk efektywność kosztowa infrastruktury pamięci masowej pozostanie na poziomie zaledwie 30 – 35 procent . Aby obniżyć koszty pamięci masowej, potrzebny jest zarówno efektywny przydział, jak i efektywne wykorzystanie pojemności. Współczesne sieci SAN nie zapewniają ani jednego, ani drugiego, więc nie spełniają obietnicy ekonomicznego wykorzystania sprzętu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>