Konstrukcje wewnątrz pasmowe

Jak powiedział kierownik działu informatycznego w dużym przedsiębiorstwie ubezpieczeniowym: „Sama teoria kolejkowania sugeruje, że nie da się przekazywać ruchu ponad 800 serwerów komunikujących się ze 180 TB pamięci dyskowej zorganizowanej w macierze przez coś, co zasadniczo jest magistralą PC, bez tworzenia wąskiego gardła i wprowadzania dużych opóźnień”.

Jeden z producentów urządzeń zewnątrzpasmowych posłużył się zadaniem matematycznym, aby zademonstrować problemy „nieodłącznie” związane z urządzeniami wewnątrzpasmowymi produkowanymi przez konkurentów:

Oto przykład: w sieci SAN z 50 serwerami aplikacji każdy serwer może wymagać przepustowości rzędu 100 MB/s. Pomnożywszy te wartość przez 50. otrzvmuiemv 5 GB/s. Choć łatwo jest zainstalować wieie podsystemów RAID, których

łączna wydajność spełni to wymaganie, typowe urządzenie symetryczne oparte na procesorze Pentium III z mmagistralą 64/66 PCI zapewnia przepustowość nie większą niż 520 MB/s (czyli średnio 260 MB/s, ponieważ dane muszą wchodzić i wychodzić przez magistralę PCI w urządzeniu), co ma się nijak do określonych wymagań. Nie trzeba mówić, że kiedy sieć SAN rośnie, problem staje się bardziej dokuczliwy.

Koszt sprzętu potrzebnego do skonstruowania wewnątrzpasmowego urządzenia, które będzie zadowalająco obsługiwać 20 serwerów, może sięgać 25 000 dolarów, a nawet więcej ponadto ulega przynajmniej podwojeniu, jeśli niezbędna jest konfiguracja o wysokiej dostępności.

Niektóre konstrukcje wewnątrzpasmowe próbują ominąć problem wydajności, korzystając z pamięci podręcznej. Takie podejście dodatkowo obciąża podsystem pamięci urządzenia. Z wielu powodów bardziej efektywna jest pamięć podręczna rozproszona (stanowiąca część podsystemu RAID) niż scentralizowana (umieszczona w urządzeniu zarządzającym pamięcią masową).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>