Ograniczenia konstrukcyjne

Bardziej precyzyjne procesy „wyrównywania” głowicy mogą doprowadzić do dalszego zagęszczenia ścieżek. Eksperci twierdzą na przykład, że do wyrównania głowicy zapisującej i zwężenia ścieżki można użyć wiązki jonów. Jednakże głowica odczytująca, która składa się z wielu warstw, sprawia więcej problemów. Znacznie ważniejsza staje się precyzja wykonania.

Osiągnięcie gęstości równej 150 Gb/cal2 będzie wymagało współczynnika TPI z zakresu 50 000 — 150 000. Ścieżki o szerokości zaledwie 0,17 mikrona wpłynąą na konstrukcję nie tylko głowicy, ale także aktywatora. Do precyzyjnego śledzenia ścieżek niezbędne będą wtórne aktywatory.

Potrzebne wreszcie będą nowe technologie, takie jak turbokody, które posłużą do oddzielenia słabych sygnałów generowanych przez mniejsze bity od szumu tła oraz do dokładnego dekodowania sygnałów. Bieżące metody przetwarzania sygnałów wymagają odstępu sygnału od szumu równego 20 decybelom. Przy obecnie stosowanych nośnikach brakuje jeszcze przynajmniej 6 decybeli, aby pracować z takim odstępem sygnału od szumu, jakim będą cechować się dyski o gęstości powierzchniowej z zakresu 100- 150 Gb/cal2.

Ograniczenia konstrukcyjne są dobrze znane, a eksperci branżowi sugerują, że materiały i technologie odczytu-zapisu, nad którymi obecnie trwają prace, umożliwią wytwarzanie dysków o gęstościach powierzchniowych z zakresu 100 – 150 Gb/cal”. Optymizm ten obwarowują jednak zastrzeżeniem, że konwencjonalna technologia magnetycznej pamięci dyskowej nie przekroczy znacznie tej granicy bez przełomu w dziedzinie materiałów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>