Protokół FCIP

Grupa IETF opracowała już protokół tunelowania do przesyłania łączem IP danych pomiędzy pamięciami masowymi współpracującymi z infrastrukturą Fibre Channel (tzw. FCIP). Ten protokół, w projektowaniu którego uczestniczyły Cisco Systems i Brocade Communications Systems, miał za zadanie powiązać ze sobą oddzielne infrastruktury Fibre Channel (tzw. „wyspy SAN”) poprzez istniejącą już, tanią sieć szkieletową IP, obejmującą swoim zasięgiem przedsiębiorstwo lub sieć IP WAN łączącą odległe lokalizacje. Jedną z potencjalnych wad protokołu FCIP jest to, że tworzy on jedną infrastrukturę złożoną z wielu oddzielnych sieci SAN. Przy wykorzystaniu tej metody do łączenia dwu lub więcej wysp FC SAN należy zwrócić uwagę na niekompatybilności przy przełączaniu, niezgodność reguł nazewniczych w węzłach oraz zasad podziału strefowego.

Do odwzorowania Fibre Channel bezpośrednio w IP służy protokół Fibre Channel over Internet (iFCP). W odróżnieniu od FCIP, iFCP wykorzystuje protokół Fibre Channel Protocol w roli aplikacji przenoszonej przez sieć IP. Dzięki temu można użyć IP do łączenia wielu infrastruktur Fibre Channel, a każda z połączonych infrastruktur może zachować własne zasady nazewnicze i podziały strefowe. Jest to możliwe dzięki temu, że żadna z infrastruktur nie zostaje pozbawiona własnej, unikalnej tożsamości.

Wprowadzenie protokołu FCIP lub iFCP oznacza, że zwolennicy Fibre Channel zostaną pozbawieni silnego argumentu przemawiającego przeciwko IP. Prawdę o bezpieczeństwie dowolnej sieciowej pamięci masowej znakomicie podsumowują słowa

wypowiedziane przez byłego szefa Agencji Bezpieczeństwa Narodowego USA: „Je-dynym sposobem, aby zapewnić bezpieczeństwo danym przechowywanym w sieci, jest powstrzymanie się od umieszczania ich w sieci”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>