Shared Virtual Array (SVA)

Bazy danych korzystają z tabel, więc początkowo przydzielone miejsce zwykle reprezentuje tylko rozmiar tabel bez rzeczywistych danych. Tę różnicę między rozmiarem tabel a rzeczywistą ilością przechowywanych danych na rysunku określono nazwą „pamięci przydzielonej, lecz nieużywanej”. Jeśli w systemie pamięciowym przechowywanych jest wiele baz danych, ilość przydzielonej, lecz nieużywanej pamięci może szybko rosnąć.

Aby zabezpieczyć krytyczne dane i zachować ich stalą dostępność, administratorzy mogą korzystać z „kopii zewnętrznej” (repliki danych albo trzeciej kopii). Pozwala to tworzyć kopie zapasowe, podczas gdy baza danych pozostaje dostępna dla użytkowników.

Jak dowodzi ten przykład, konwencjonalny dysk jest bardzo nieefektywny, ponieważ rzeczywiste dane często zajmują zaledwie 20 – 30 procent całkowitej pojemności. Zatem w przypadku baz danych konwencjonalna pamięć masowa oznacza niską efektywność i wysoki koszt.

Chalfant zgadza się, że nawet najlepsze narzędzia wirtualizacyjne i najwydajniejsze metody przydziału pojemności nie rozwiązują problemu nieefektywnego wykorzystania pojemności. Twierdzi jednak, że rozwiązanie Shared Virtual Array (SVA) oferowane przez jego firmę pomaga złagodzić ten problem.

SVA to implementacja techniki wirtualizacyjnej określanej przez firmę StorageTek mianem „odwzorowywania dynamicznego”. Chalfant twierdzi, że SVA jest „centralnym elementem architektury wirtualnej”, ponieważ pozwala prezentować aplikacjom określoną z góry pojemność pamięci masowej (która — według niego — „niemal zawsze znacznie przewyższa ilość rzeczywistych danych”) bez jej fizycznego przydzielania. To „odwzorowanie pośrednie” jest kolejną (choć rzadziej opisywaną) zaletą wirtualizacji. Dzięki takiemu podejściu „macierz SVA może udostępnić przydzieloną, ale nieużywaną przestrzeń innym woluminom, co zwiększą ogólną efektywność pamięci masowej”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>