SMS

SMS w rzeczywistości obejmowało trzy strategie logiczne (klasa pamięci masowej, klasa zarządzania oraz klasa danych) i jedną strategię fizyczną (grupę pamięci masowej). Cele tych strategii były następujące:

– Klasa danych: początkowo miała upraszczać język Job Control Language (JCL). Twórcy SMS mieli nadzieję, że później uda się ją rozszerzyć w taki sposób, aby odzwierciedlała właściwości danych, które umożliwiałyby przypisanie ich do odpowiedniej metody zarządzania lub aplikacji. Firma IBM nigdy nie zaszła tak daleko.

– Klasa zarządzania: ta strategia miała zapewniać zarządzanie „cyklem życia” i tworzeniem kopii zapasowych na poziomie plików oraz obejmowała specyfikacje sterowania hierarchicznym zarządzaniem pamięcią (HSM), sterowanie usuwaniem danych, częstotliwość tworzenia kopii zapasowych, liczbę kopii, czas ich przechowywania itp. Była całkowicie zintegrowana z produktem Data Facility Hierarchical Storage Management System (DFHSM), wchodzącym w skład pakietu SMS.

– Klasa pamięci masowej: ta strategia określała poziom obsługi danych, który wyznaczał wstępny wybór pamięci masowej, a także preferowaną metodę dostępu. To drugie było skorelowane z mechanizmami systemu S/390, które pozwalały na wczytywanie danych do pamięci albo rozszerzonej pamięci masowej (E-store). Klasa pamięci masowej była po części odpowiedzialna za wybór preferowanej metody wczytywania danych w zależności od wymagań dostępowych. Określała również, która aplikacja ma uzyskać priorytet, kiedy pamięć podręczna podsystemu jest przeciążona. Krótko mówiąc, zapewniała znacznie większy stopień wyrafinowania niż proste określanie wstępnej lokalizacji danych.

– Grupa pamięci masowej: była to jedyna strategia fizyczna w SMS.

Identyfikowała ona fizyczny zbiór pamięci masowej, prawdziwych woluminów fizycznych, które mogły być umieszczone w zamkniętej Sali mieć różne progi alokacji albo ten sam okres dzierżawy itp. Jednym z praktycznych zastosowań tej funkcji było wycofywanie z użytku urządzeń, których dzierżawa zbliżała się do końca. Administratorzy mogli zmienić strategię grupy w taki sposób, aby uniemożliwić przydzielanie nowych danych tym urządzeniom. W ten sposób określona grupa urządzeń ulegała „opróżnieniu przez atrofię” .

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>