Technologia MR

Głowice MR zapisują dane na nośniku tradycyjną metodą indukcyjną, ale są uzupełnione o element odczytujący, którego oporność zmienia się w zależności od pola magnetycznego. To zastosowanie efektu magnetorezystywnego, zaobserwowanego po raz pierwszy przez lorda Kelvina w 1857 roku, zapoczątkowało prawdziwy przełom w gęstości powierzchniowej. Zwiększenie czułości głowicy na nikłe pola magnetyczne generowane przez domeny bitowe pozwoliło efektywnie wykorzystać do przechowywania danych bity zajmujące jeszcze mniejszą powierzchnię.

Choć wielu producentów dysków używało starszych głowic cienkowarstwowych aż do 1996 roku, dyski oparte na technologii MR, z usprawnionymi serwomechanizmami i lepszym pokryciem nośnika, w końcu zdominowały rynek. W roku 1997 firma IBM przedstawiła kolejną innowację — głowicę opartą na tzw. gigantycznym efekcie magnetorezystywnym (ang. gigantic magnetoresistive, GMR), która umożliwiła uzyskanie jeszcze większej gęstości powierzchniowej.

Głowice GMR zawierają warstwy materiałów magnetycznych i niiemagnetycznych, co pozwala na wykrywanie jeszcze słabszych pól magnetycznych, a w konsekwencji uzyskanie mniejszych obszarów zajmowanych przez bit. Według słów znanej mi osoby z kręgów zbliżonych do IBM firma liczy na to, że modyfikacje struktury głowicy GMR umożliwiąjej uzyskanie gęstości powierzchniowej równej 100 Gb/cal2 w ciągu następnych sześciu lat.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>