Wieloprocesorowe serwery SDS

Wieloprocesorowe serwery SDS stale badają kanały we-wy pod kątem nowej aktywności (żądań odczytu lub zapisu), wykorzystując w tym celu jeden (lub więcej) szybki procesor. Przetwarzanie we-wy odbywa się bez przerwań przy użyciu lokalnej pamięci w charakterze bardzo szybkiego bufora bloków dyskowych. Przynajmniej jeden procesor w każdym serwerze SDS jest zarezerwowany do obsługi sterowanych przerwaniami, drugoplanowych zadań związanych z zarządzaniem, które w przeciwnym razie zakłócałyby przetwarzanie we-wy. Dzięki tym technikom oprogramowanie SANSymphony przezwycięża ograniczenia wydajności we-wy związane z częstymi przerwaniami.

Konfiguracja, która przy zwykłej obsłudze przerwań miałaby maksymalną wydajność 15 000 operacji we-wy na sekundę, jako serwer SDS może obsłużyć ponad 200 000 operacji .

Przedstawiciele DataCore twierdzą, że technika buforowania opracowana w firmie zmniejsza opóźnienia związane z dyskowym we-wy, których zwykle doświadczają aplikacje przypisują to temu, że bufory SDS są szybkie, ale tańsze i skalowalne w sieci. Ponadto utrzymują, że wbudowana metoda wstępnego pobierania danych oraz sortowania żądań odczytu przyspiesza, a nie opóźnia operacje we-wy.

Buforowanie ukrywa także niektóre opóźnienia zapisu, których doświadczają aplikacje zapisujące dane na wolniejszych urządzeniach. Bufory potwierdzają zapis po szybkim zdeponowaniu danych w pamięci. W tle oprogramowanie scala kilka buforowanych bloków przeznaczonych do zapisania na tym samym obszarze dysku w jedną fizyczną operację we-wy. Rzadsze i większe transmisje zastępują wiele mniejszych operacji we-wy, zmniejszając obciążenie urządzeń zaplecza i ich kanałów.

Niektórzy obawiają się utraty albo uszkodzenia danych wskutek buforowania zapisu. Niezawodne techniki buforowania zapisu są używane od lat i wchodzą w skład każdej macierzy dyskowej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>