Wirtualizacja: nadal brzydkie słowo?

W poprzednim rozdziale stwierdziliśmy, że wybór dysku i interfejsu odpowiadającego charakterystyce dostępu i użycia aplikacji to podstawowy element projektowania architektury „inteligentnej” pamięci masowej. Różnice w wydajności — i cenie — dysków oraz interfejsów decydują również o wykorzystaniu ich w macierzach dyskowych.

Macierze mają różne poziomy złożoności — od PPKD (po prostu kilka dysków) przez bardziej skomplikowane nadmiarowe macierze niezależnych dysków (RAID), które oferują wewnętrzną ochronę przed błędami dysków, aż do „inteligentnych”, wieloportowych repozytoriów, które odgrywają coraz bardziej znaczącą rolę w topologiach przetwarzania typu peer-to-peer. W branży można zaobserwować tendencję do dostarczania macierzy, które mogą dynamicznie skalować pojemność pamięci dyskowej dzięki użyciu wewnętrznej przełączanej infrastruktury. Coraz więcej urządzeń korzysta z przełączników Fibrę Channel osadzonych w układach krzemowych, aby wykorzystać wewnątrz macierzy opcje łączności oferowane przez infrastrukturę Fibrę Channel, jednocześnie używając „inteligentnych” kontrolerów (zwanych „głowicami”) do zarządzania działaniem i konfiguracją macierzy.

Zważywszy na ograniczenie gęstości powierzchniowej dysku, wynikające z efektu superparamagnetycznego, można zaryzykować stwierdzenie, że bardziej pojemne macierze — a ostatecznie sieci macierzy — okażą się niezbędne, aby podtrzymać tendencję zwiększania pojemności dysku przy malejącym koszcie za megabajt, która od dawna jest motorem rozwoju technologii informatycznej. Aby skalować dyski powyżej limitu gęstości powierzchniowej, trzeba zagregować wiele dysków fizycznych i „przedstawić” je systemom operacyjnym oraz aplikacjom jako jeden wolumin. Wolumin dyskowy to abstrakcja czy też uproszczenie oznaczające zbiór bloków pamięci masowej. Jest to dysk wirtualny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>