Wykorzystanie XML

Technologia Centera to interesująca implementacja systemu nazywania danych, a zarazem przykład tego, co może się stać, jeśli metody nazewnicze nie są oparte na standardach otwartych. Aby można było używać adresowania treści oferowanego przez EMC, platforma pamięciowa musi być wyposażona w kontrolery Centera, które obecnie są instalowane tylko w macierzach pamięciowych Centera firmy EMC.

Nazywanie danych prawdopodobnie nie jest pierwszoplanowym celem Microsoftu, ale firma ta przeznaczyła wiele środków na opracowanie rozszerzonego języka znakowania (XML) jako „opakowania” danych. Język XML uważa się przede wszystkim za mechanizm upraszczający międzyplatformową wymianę danych, który ma zastąpić interfejsy danych elektronicznych (ang. electronic data interface, EDI). Przeprowadzono pewne eksperymenty związane z wykorzystaniem XML do opisu obiektów takich jak pliki i inne zbiory danych, co w przyszłości może posłużyć do nazywania danych.

Jest to prawdopodobne zwłaszcza w świetle oświadczenia firmy Microsoft, że jej system operacyjny następnej generacji (o nazwie kodowej „Longhom”) nie będzie w ogóle korzystał z systemów plików, ale z bazy danych SQL i dużych obiektów binarnych (BLOB)n. Użycie bazy danych jako systemu plików nie jest nową ideą. Firma Oracle Development Corporation zaproponowała to pod koniec lat 90., a w IBM przez pewien czas utrzymywano, że baza DB2 Open Edition i jej struktury plikowe byłyby efektywnym zamiennikiem systemu plików.

Przejście na strukturę bazodanową i zastąpienie bieżących systemów plików mogłoby znacznie ułatwić implementację nazywania danych w momencie tworzenia pliku. Uprościłoby także, jak wspomniano w poprzednim rozdziale, unifikację platform pamięciowych jako repozytoriów bloków danych, przyczyniając się do upowszechnienia pamięci masowej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>