Wzrost pojemności dysków

Pomimo to, kiedy w roku 2000 pisałem artykuł na ten temat dla Scientific American , czołowi producenci dysków — w tym Seagate, Hewlett-Packard, Quantum i IBM — niechętnie podzielili się ze mną „najbardziej prawdopodobnym” oszacowaniem limitu superparamagnetycznego: według nich miało to być 150 gigabitów na cal kwadratowy (Gb/cal2). Jeśli zatem nie nastąpi nieprzewidziany przełom w technologii wytwarzania materiałów, które stosuje się do wytwarzania nośników, można uznać, że największa gęstość powierzchniowa, jaką może zaoferować bieżąca technologia dyskowa, wynosi 150 Gb/cal2 — a zważywszy na tempo wzrostu pojemności (120 procent rocznie) granica ta zostanie szybko osiągnięta (zobacz rysunek 2.4).

Inne „egzotyczne” technologie — takie jak rejestrowanie prostopadłe, wspomagane termicznie, bliskopolowe i dalekopolowe (ang. near/far field recording, NFR/FFR), wykorzystanie sił atomowych a nawet pamięć holograficzna — były wprawdzie opracowywane w laboratoriach, ale producenci zgodnie twierdzili, że do czasu wprowadzenia ich na rynek musi minąć przynajmniej dziesięć lat. Najgorszy scenariusz zakłada, że konwencjonalny dysk magnetyczny osiągnie limit przynajmniej pięć lat przed tym, kiedy technologie alternatywne będą gotowe do wykorzystania w korporacyjnej pamięci masowej.

Jest bardzo prawdopodobne, że pierwsi wizjonerzy sieciowej pamięci masowej, w tym pracownicy Digital Equipment Corporation, którzy zasilili szeregi branży po nabyciu DEC przez Compaq, mieli na uwadze zjawisko superparamagnetyzmu. Aby

Pamięć dyskowa mogła skalować się po osiągnięciu limitu superparamagnetycznego, musiałaby skalować się „poza obudową” — czy to obudową pojedynczego dysku, czy też macierzy dyskowej. Innymi słowy, sieciowa pamięć masowa była niezbędna do podtrzymania dynamiki 120-procentowego wzrostu wydajności przy 50-procentowym spadku kosztów. Było to ewolucyjne rozwiązanie problemu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>